Home
Congresses
Deaf Children and Families SIG
Deaf Adults and Families SIG
SIG
Declarations
Newsletters
Council Members
Publications
Links
News
History
Bylaws
Membership
Photo Gallery
Contact Us
 
Europese Vereniging voor Geestelijke Gezondheid en Doofheid
De European Society for Mental Health and Deafness is een internationale organisatie ter bevordering van een goede geestelijke gezondheid van dove mensen in de Europese Unie en 'Groot Europa'. Geestelijke gezondheid omvat zowel een gezonde emotionele, sociale en psychologische ontwikkeling, als preventie en behandeling van psychische problemen en psychiatrische ziektebeelden.

De ESMHD richt zich in de eerste plaats op diegenen die doof werden voordat zij konden leren spreken en wiens voorkeurstaal de gebarentaal is.

Daarnaast stelt de vereniging belang in de geestelijke gezondheid van alle andere dove mensen, ongeacht de leeftijd waarop men doof werd of de mate van het gehoorverlies.

Achtergrond
De ESMHD werd opgericht in 1986 door een groep mensen uit vier landen. De ESMHD bestaat uit een bestuur van twee vertegenwoordigers uit elk deelnemend land, met een klein uitvoerend comité.

Van de bestuursleden wordt verwacht dat zij enerzijds informatie verspreiden in hun eigen land en anderzijds worden zij geacht de vereniging van informatie te voorzien over ontwikkelingen binnen hun land. Het bestuur vertegenwoordigt de meeste landen van de Europese

Unie en sommige andere landen uit 'Groot-Europa'. Er zijn formele contacten met de uropean Union of the Deaf (E.U.D), de Commissie voor Psychologie en Psychiatrie van de WFD , het Regionaal Bureau voor Europa van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) , en de Europese Regionale Vergadering van de Wereld Federatie voor Geestelijke Gezondheid (ECR/WFMH).

Thema's
Sinds de oprichting van de ESMHD zijn nieuwe geestelijke gezondheidszorg-diensten voor doven gestart en er werden al bestaande voorzieningen uitgebreid of gemoderniseerd, maar in het algemeen hebben doven in Europa nog altijd geen gelijkwaardige toegang tot geestelijke gezondheidszorg voorzieningen op alle niveau's.

In te veel landen is er beperkte of geen speciale expertise, speciale voorzieningen zijn beperkt of zijn er in het geheel niet ontwikkeld.

Activiteiten
De ESMHD organiseert elke drie jaar een internationaal congres in een verschillend land. Kleinere internationale workshops en bijeenkomsten waarop informatie over actuele onderwerpen worden uitgewisseld worden regelmatig georganiseerd, doorgaans gekoppeld aan een van de bestuursvergaderingen.

Deze bijeenkomsten zijn zo opgezet dat er de gelegenheid is om iets te leren, maar ook om de bestuurlijke zaken van vereniging af te handelen.

De vereniging stelt zich tot doel om uitwisseling van expertise en personeel te bevorderen tussen landen waar de geestelijke gezondheidszorg voor doven minder of juist meer ontwikkeld is, hoewel binnen zo'n bijzonder werkterrein de meer ervarenen uiteraard ook behoefte hebben aan voortdurende steun en aanmoediging.

Doelen
De ESMHD stelt zich ten doel in Europa het volgende te bevorderen :

  • geestelijke gezondheidszorg die beantwoordt aan de behoeften van dove mensen.
  • toegankelijkheid van gespecialiseerde geestelijke gezondheidszorg diensten voor doven met psychische problemen.
  • gespecialiseerde habilitatie - of rehabilitatie diensten voor doven, die de mogelijkheden om vaardigheden voor het algemeen dagelijks functioneren te ontwikkelen of te bestendigen hebben moeten missen.
  • bewustzijn van specifieke aan de doofheid verbonden geestelijke gezondheids onderwerpen, zowel binnen de samenleving als geheel, binnen de dovengemeenschap als van hen die op het gebied van de geestelijke gezondheid werken.
  • opleiding en training van zowel doven als horenden ten aanzien van geestelijke gezondheid en doofheid.
  • ontwikkelen van mogelijkheden voor doven om zelf diensten aan doven aan te bieden.
  • een netwerk van geïnteresseerden in elk land.
  • het verzamelen en uitwisselen van informatie met betrekking tot geestelijke gezondheid en doofheid.
  • onderzoek naar geestelijke gezondheid en doofheid.
  • respect voor de taal en cultuur van doven.
  • het uitwisselen van ideeën en wederzijdse steun voor allen die betrokken zijn bij geestelijke gezondheid en doofheid.

Taal Communicatie
Iedere groep die lijdt onder discriminatie of die beperkte mogelijkheden heeft wordt geschaad in haar geestelijke gezondheid, maar doven hebben een significant probleem daar bovenop.

Hun taal, de gebarentaal, is anders dan de taal van hun familie, van het geboorteland en de maatschappij waarin zij leven. Al te vaak wordt het gebruik van gebarentaal actief onderdrukt door de samenleving, ondanks het feit dat gebarentaal de moedertaal van doven is.

Alle diensten binnen de geestelijke gezondheidszorg voor doven zouden in gebarentaal moeten worden aangeboden om effectief te kunnen zijn. Medische praktijkbeoefenaars bijvoorbeeld zijn niet in staat om een goede anamnese af te nemen bij gebarentaal-gebruikende dove patiënten zonder een tolk en ze zijn niet in staat om zich een beeld te vormen van de psychische toestand van de patiënt wanneer zij niet zelf vloeiend de gebarentaal beheersen. Zij kunnen zonder beheersing van de gebarentaal geen adequate verwijzers, diagnostici of behandelaars zijn, zij kunnen hoogstens gissen of medicamenteus behandelen. Sommigen die met doven van alle leeftijden werken worden zich steeds meer bewust van de speciale eisen, die geestelijk gezondheid voor doven stelt, maar al te vaak wordt dit niet onderkend.

De erkenning van de taal, cultuur en de levenservaringen van dove mensen zal een verbeterde geestelijke gezondheid tot gevolg hebben. Zij die werken op het terrein van de geestelijke gezondheid zouden over een vloeiend gebruik van gebarentaal moeten beschikken en men zou kennis moeten hebben van de specifieke factoren die een rol spelen bij preventie, diagnostiek en behandeling van doven met psychische problemen.

Erkenning van de specifieke factoren die een rol spelen bij een adequate opvoeding van en optimaal onderwijs aan dove kinderen, zowel door de samenleving als door diegenen die op dat terrein werkzaam zijn, is essentiëel om te kunnen komen tot goede strategieën op opvoedkundig en onderwijskundig terrein en waar nodig ook op het gebied van de psychische hulpverlening.
 
 
© 2006 European Society for Mental Health and Deafness